ÇORBA VE BULUTLAR Sevgili çılgınım akşam yemeğimi veriyordu, ben de yemek odasının açık penceresinden Tanrı'nın buharlardan yarattığı oynak mimarilerine, dokunulmazın eşssiz yapılarına bakıyordum. Bir yandan bakıyor, bir yandan da söyleniyordum içimden: "Bütün bu düşsel nesneler neredeyse güzel sevgilimin gözleri kadar yeşil gözlü, canavarımsı çılgınımın gözleri kadar güzel!" Birdenbire zorlu bir yumruk yedim sırtıma, boğuk, tatlı bir ses, isterik, içkiden kısılmış gibi bir ses duydum, canım sevgilimin sesini duydum : - "Çorbanı içecek misin, bulut tüccarı enayi dümbeleği?" diyordu. Charles Baudelaire (Paris Sıkıntısı)